Verwachtingen als bron van teleurstelling

,

“Expectations are the mother of disappointment.” Deze prachtige uitspraak hoorde ik Will Smith doen in de Red table talk met zijn vrouw Jada. Vrij vertaald naar het Nederlands: “Verwachtingen zijn de bron van teleurstelling.” En laat dat nou net het thema zijn van de afgelopen week in mijn eigen leven. Niet geheel toevallig natuurlijk. Zowel in mijn eigen ervaringen, gesprekken met vriendinnen als tijdens coachsessies.

Verwachtingen tijdens de zwangerschap

Zo ook vanochtend tijdens een sessie van Zwangerschapsbeleving. We bespraken de verwachtingen die ze had t.a.v. de zwangerschap en het moederschap. Het zorgen maken over hoe je het goed doet en of ze wel een goede moeder zou zijn. Herkenbaar voor veel zwangere vrouwen. De plaatjes over hoe je zwanger zou “moeten” of willen zijn. Genietend op de roze wolk en altijd in contact zijn met je kindje. Vrolijk en blij, positief over de toekomst, zonder angst, zonder zorgen, alleen maar vol vertrouwen. En hoe groot de teleurstelling kan zijn als je iets anders ervaart. Hoe het als mislukken of falen kan voelen als je dat niet ervaart. Dat je je schuldig voelt als je verdrietig ervaart, soms zonder te weten waarom. Of dat je je druk maakt over het moederschap en niet wil dat je kindje dat voelt. Dat je twijfelt of je wel weet wat je kindje nodig heeft. Niet alleen praktisch, maar ook op het vlak van gevoelens en emoties. Hoe zorg ik goed voor een ander als ik het nog zo lastig vind om goed voor mezelf te zorgen? Een pittig vraagstuk.

Alles mag er zijn

Een antwoord op die vraag had ik niet voor haar. Wel de geruststelling dat het okee is om dit te ervaren. Alleen maar blij en vrolijk zijn is niet realistisch, ook niet tijdens je zwangerschap. Ik zou bijna zeggen vóóral niet tijdens je zwangerschap. Er verandert zoveel tijdens die 9 maanden. Je lijf groeit en verandert, zonder dat je er ook maar iets over te zeggen hebt. Je hormoonhuishouding ligt overhoop, met alle gevolgen van dien. En dan heb ik het nog niet over de verantwoordelijkheid die je nu voor een ander mensje draagt. Logisch dat je baalt van de fysieke ongemakken of beperkingen of soms in paniek schiet omdat je denkt “shit, waar zijn we aan begonnen?” Hoe fijn is het om dat te uiten? Dat het er gewoon mag zijn, zonder dat het weggestopt of ingehouden moet worden? Ik denk dat het voor kinderen heel fijn is om te mogen ervaren dat alle emoties welkom zijn. En dat het okee is om je gevoelens te uiten. Welke boodschap geef je mee aan je kindje als je de moeilijke emoties onderdrukt en ze niet wil uiten?

Daarnaast is het heel logisch om nu nog niet te weten hoe je voor een kindje gaat zorgen als je het nog nooit gedaan hebt. Het is een groot, onbekend avontuur dat ligt te wachten. Een onbekend avontuur, maar we hebben er vaak wel al verwachtingen over. Over hoe het “hoort te zijn,” aan welke eisen we moeten voldoen en wat je allemaal voor elkaar moet zien te krijgen. Alsof het moederschap op zichzelf staand niet al pittig genoeg is, gooien we er nog een flinke schep prestatiedrang er bovenop.

Wat je echt wil weten over het moederschap

Er komen gelukkig steeds meer boeken over de periode direct na de bevalling (The first forty days, The fourth trimester en Mama ontzwangert zijn fijne boeken) en over het moederschap (Boeddhisme voor moeders). Het is fijn om globaal te weten wat je kunt verwachten. Dat er informatie is over wat je kunt verwachten nadat je kindje is geboren, zowel fysiek als emotioneel. En wat mij betreft mag die informatievoorziening tijdens de zwangerschap veel uitgebreider. Want let’s face it; een bevalling is een hele rollercoaster, maar dat is gemiddeld zo’n 24-48 uur van je leven. Daarna begint het echte werk pas en dat is voor de rest van je leven. En daar word je vaak totaal niet op voorbereid.

En toch, hoeveel je van te voren ook leest, moeder zijn is iets wat je mag ervaren. Hoe goed je je ook voorbereidt, het is vrijwel altijd anders dan je had gedacht.

Zoals ik het zie is het fijn om een kader te hebben. Een globaal beeld van het kraambed en de transitie naar het moeder zijn die je doormaakt. En daar kunnen die boeken heel fijn in bijdragen. Zodat je weet dat je rond de vierde dag na de bevalling stuwing kunt ervaren (ook als je flesvoeding geeft), waarbij het voelt alsof je borsten uit elkaar knallen als iemand er ook maar naar kijkt. Dat je nog nooit van je leven zulke grote maandverbanden hebt gedragen en dat iedereen je vagina nu een “onderkantje” noemt. En dat je ook weet dat je je geen zorgen hoeft te maken als je de eerste weken van de ene emotie in de andere valt, soms zelfs zonder aanleiding. En dat het zomaar kan zijn dat je ’s ochtends de intentie hebt om te douchen, om ’s avonds te concluderen dat je nog altijd in je pyjama rondloopt.

Op weg naar een realistisch plaatje

Het is waarschijnlijk bemoedigend om te weten dat alle nieuwe moeders een vergelijkbaar proces doormaken. Ook al deelt niet iedereen dit met elkaar. Misschien heb je een fijne, rechtdoorzee vriendin die haar echte ervaringen met je deelt i.p.v. het sociaal wenselijke antwoord. Het is namelijk niet gangbaar in onze maatschappij om te delen dat het niet altijd lukt zoals we dat graag zouden willen. Als verloskundige zag ik zoveel vrouwen die zich alleen voelde in deze worsteling, terwijl ik het zoveel vrouwen hoorde vertellen. Niemand loopt graag te koop met haar falen of mislukking, logisch. Alleen, het punt is, dat als we het zouden delen, dat het dan geen falen of mislukken meer is. Als je van iedereen hoort dat het met momenten echt pittig is en dat je het soms niet meer weet, dan wordt dat normaal (als er al zoiets bestaat als normaal..).

Support in plaats van kritiek

Laten we het perfecte plaatje inruilen voor een realistisch plaatje, waarin iedere moeder haar eigen weg mag vinden. Het moederschap is zoveel makkelijker als je een groep vrouwen om je heen hebt die jou ondersteunen en empoweren. Die begrijpen waar je doorheen gaat en die je niet afkeuren of bekritiseren. Laten we met alle moeders die lat een flink stuk lager leggen en elkaar steunen, dan wordt het voor iedereen een heel stuk makkelijker.

Lijkt het je fijn om moeders te ontmoeten die hetzelfde ervaren? Een plek waar verbinding en support de regel zijn en waar je niet bang hoeft te zijn om een stempeltje te krijgen? Kom dan een keer naar een moedercirkel. Een avond om stil te staan bij het moederschap, waar je kunt opladen en kunt verbinden met andere moeders.

Ik ben heel benieuwd of je jezelf herkent in bovenstaande of misschien heb jij wel een hele andere ervaring? Laat ook vooral tips achter die jou hebben geholpen in de overgang naar het moederschap. Mocht je behoefte hebben om hier verder over door te praten met mij privé, neem dan gerust contact met me op door te bellen of via het contactformulier.

7 tips voor de perfecte baringshouding

Heb jij al nagedacht over welke houding jou fijn lijkt tijdens de bevalling? Weet je überhaupt dat er iets te kiezen valt? Of heb je alleen dat typische beeld van een vrouw die op haar rug in bed ligt? En dan het liefst met haar benen in die mega oncomfortabele beensteunen.. Door gebrek aan ander beeldmateriaal weten vrouwen vaak niet dat ze een andere baringshouding aan kunnen nemen. Bij deze informatie hoe je ontdekt wat jouw ultieme baringshouding is! 

Stap 1 – Volg je gevoel
Het allerbelangrijkste is dat je de houding aanneemt, die voor jou goed voelt. Dus wat ik hier ook schrijf, wat je ook leert tijdens de zwangerschapscursus, wat de verloskundige, de verpleegkundige, je partner, moeder, doula of wie dan ook zegt, JIJ bent degene die voelt of het klopt.

Stap 2 – Wat heeft jouw lichaam nodig?
Ben je tijdens de zwangerschap al bewust van wat jouw lichaam nodig heeft? Voel je op tijd aan dat je in een verkeerde houding zit of kom je daar aan het einde van de dag achter als je spieren al vastzitten? Neem je op tijd pauze of ga je maar door? Tijdens de zwangerschap kun je al beginnen met afstemmen op je lichaam. Plan voor jezelf een paar momenten in gedurende de dag waarbij je incheckt bij jezelf. Hoe is mijn houding? Voelt deze houding prettig? Wat heb ik nodig?

Stap 3 – Take care of your body!
Als je je meer bewust wordt van je behoeftes, is het niet vanzelfsprekend dat je daar gehoor aan geeft. Misschien vind je het onzin dat je een grens tegenkomt. Ga je toch door, want er is nog zoveel dat moet.. Of rijd je liever in één keer door naar huis, terwijl je voelt dat het je lijf goed zou doen om onderweg een keertje te stoppen. En dan heb ik het nog niet eens over andere mensen die er van alles van kunnen vinden. Mooi om te ontdekken welke overtuigingen je hebt aangenomen. En een uitnodiging om het anders te doen. Trek je niks aan van dat oordelende stemmetje in jezelf en probeer het uit, doe eens gek. Wie weet inspireer je er ook nog iemand anders mee!

Stap 4 – De theorie
Als je een verticale baringshouding aanneemt tijdens de bevalling, geef je zwaartekracht de ruimte om jou te helpen. Zowel de ontsluiting als het persen gaat vaak sneller en je kunt de weeën makkelijker opvangen. (NB als het te snel gaat, ga je meestal vanuit jezelf al liggen) Hoe dit werkt?

  • Zwaartekracht zorgt ervoor dat je kindje de goede kant op gaat. Tijdens de weeën trekt je baarmoeder samen en daarmee gaat je kindje dieper je bekken in. Doordat het kindje meer indaalt en meer druk geeft op de baarmoedermond, gaat deze makkelijker open en heb je sneller volledige ontsluiting. Als je gaat liggen, dan werkt de zwaartekracht ook, alleen is het dan zo dat je baarmoeder tegen de zwaartekracht in beweegt. Je begrijpt het al; minder druk op de baarmoedermond en je kindje beweegt minder effectief richting je bekken.
  • Aan de achterkant van je bekken zit je staartbot of stuitje. Als je staat, op handen en knieën zit of op je zij ligt, dan staat dit botje naar achteren. Als je op je rug ligt, wordt dit botje naar binnen geduwd en maakt het de doorsnede van je bekken kleiner. De natuur zit fantastisch in elkaar en het hoofdje van je kindje kan zich goed aanpassen zodat het door het bekken past, maar iedere centimeter extra is mooi meegenomen! Zowel tijdens de ontsluitingsfase als tijdens het persen. Verder ervaar je vaak minder druk in je onderrug als je een verticale baringshouding aanneemt. Als dat staartbotje in de knel komt, dan is dat pijnlijk. Dus ook t.a.v. het comfort; geef je staartbotje de ruimte.
  • Hoe vaak hoor je niet dat je tijdens de zwangerschap niet meer op je rug mag slapen, omdat dat niet goed is voor de doorbloeding van de baarmoeder? (NB; voorkeur is zijligging, maar geen ramp als je wakker wordt en je ligt op je rug, je draait in je slaap vaak automatisch naar je zij) Maar tijdens de bevalling, HET moment dat de doorbloeding van je baarmoeder het allerbelangrijkste is, mag je opeens wel gedurende langere tijd op je rug liggen? Dat is toch super onlogisch?! Voor de meest optimale doorbloeding van je placenta en de zuurstofvoorziening van je kindje; verticaal of op je linker zijde.
  • Jep, sorry, ik ga het toch noemen.. Wie gaat er liggen als ze moet poepen? Precies, nobody. Nu wil ik je kindje niet vergelijken met een drol, maar dan laat je de zwaartekracht toch ook zijn ding doen? De houding die je aanneemt zonder toilet, is op je hurken. Dat is ook de houding waarbij jouw bekken de meest optimale vorm heeft en jouw kindje er het makkelijkst doorheen kan. Oefenen maar die squats!
  • Jouw partner kan jou heerlijk masseren of tegendruk geven in je onderrug ter verlichting van de intensiteit van de weeën. Als je plat op je rug ligt, valt er niet veel te masseren.. En een gratis massage laat je toch niet aan je voorbij gaan?

Stap 5 – Zorgverleners / geboortewerkers
Vaak vertrouw je er als zwangere of barende op dat de geboortewerker die jou begeleid, jou vertelt wat het beste is. Vanuit zijn of haar expertise als geboortewerker is er veel kennis als het gaat over bevallen, maar jij bent de expert als het over jouw lichaam gaat! Als voormalig verloskundige weet ik dat veel geboortewerkers het fijner vinden als vrouwen op hun rug bevallen. Dat is namelijk overzichtelijker, ergonomischer voor hun eigen houding plus het feit dat we daar de meeste ervaring in hebben.
Eerlijk is eerlijk, het is makkelijker om een kindje op te vangen als een barende vrouw op haar rug ligt. De eerste baarkruk bevalling die ik begeleidde vond ik spannend, zweet op mijn voorhoofd en spierpijn de dag erna. En het was ook puzzelen hoe ik op een handige manier het kindje aan haar moeder gaf, die staand was bevallen. Maar naarmate ik dit vaker deed, werd ik er handiger in. Iets met oefening BAART kunst.
Iets nieuws proberen vraagt van jouw geboortewerker dat hij of zij waarschijnlijk buiten haar comfortzone moet stappen en dat kan spannend zijn. Maaaaar van proberen kun je leren! En bedenk je heel goed, dat het tijdens de bevalling om JOU draait en niet om het comfort van degene naast je.

Stap 6 – Oefening baart kunst
Je weet nu natuurlijk nog niet wat je fijn vindt tijdens de bevalling, maar je kunt wel al verschillende baringshoudingen uitproberen. Dan kun je voelen wat er gebeurt in je lijf en dan ervaar je zelf al wat ik hierboven beschrijf m.b.t. de zwaartekracht. Vraag je partner er bij, dan kan hij / zij jou tijdens de bevalling ook helpen met herinneren aan de diverse mogelijkheden die je hebt.

Stap 7 – Wees flexibel
Mijn intentie van dit hele stuk is niet om jou te verbieden om op je rug te bevallen. Als dat voor jou het fijnste voelt, dan is dat hetgene wat je moet doen. Ik wil je wel wijzen op het feit dat er veel meer mogelijkheden zijn en dat het belangrijk is dat je daarbij naar je eigen lijf luistert. Het afwisselen van baringshouding werkt vaak het fijnst. Daarnaast is het fijn om in het moment zelf te kiezen, dat kan zelfs per wee zijn. De ene wee voelt het heerlijk op je hurken, de andere wee weet je niet hoe snel je overeind moet komen. De kunst is om het uit te blijven proberen, want wat nu niet werkt, voelt over 1,5 uur misschien wel als heaven on earth.
Het is fijn als je weet wat de verschillende houdingen zijn en daar heb je mogelijk een voorkeur in. Welke baringshouding je tijdens de bevalling kiest, kom je maar op een manier achter. Wees flexibel en ga mee in de flow. Voel wat je lijf nodig heeft en laat verwachtingen, plaatjes en planning los.